تبليغاتX
سمفونی تاریک
خانه | آرشيو | پست الکترونيک
تصویر یک سایه

سلام دوستان

با یه شعر تقریبا جدید اومدم ببخشید که یه ذره طولانیه فعلا نتونستم کاریش بکنم امیدوارم در روتوش بعدی یه مقدار هم خودش وهم یه سری از جمله ها کوتاه تر شه . مرسی که همچنان با حضورتون باعث دلگرمی من هستید .

 

 

                                                                      

تصويري از قاب عكس فرار كرده

وفكري از ذهن

وپرنده اي از روي درخت  

من خودم نيستم      تو خودت نيستي    هيچكس خودش ...

*

نيمكت بيخيال است نه بي قرار

                         مي داند كه كم كم دارد نقش يك درخت را بازي مي كند

                         با هجوم وحشتناك پرندگان

*

 روي بند آويزان شده اي  

   درست درون لباسهايت   

   وسعي مي كني آفتاب را به سلولهايت دعوت كني

 داری كم كم تبخير مي شوي

بالا مي روي بالا بالا   بالاتر

*

حالا در يك آپارتمان n  طبقه

در طبقه n-1 ايستاده اي   

 و زل زده اي به ما      ما كه خودمان نيستيم

 

از آن بالا ما درست شبيه عروسكهاي خيمه شب بازي هستيم

مثل بازيگران صحنه

مثل كودكاني كه با يك دستمال چشمهايشان را بسته اند ودستهايشان را گشوده

مثل نقطه هايي كه در هم مي لولند

                   و حركات مارپيچشان آنها را به مقصد مي رساند

آن بالا در طبقه n-1

        در پشت پنجره اي رو به آسمان

                  و در جوار تيك تاك ساعت ديواري

ايستاده اي

وآن قناري غمگين ساعتت هرگز زمان را به تو اعلام نمي كند

 *

از عقربه ها آويزانم كرده اي   تا بچرخم  تا بچرخانيم

     تا هر روز از زمين آویخته شوي  تا بگويي يافتم يافتم ...

     تا بگويي  اي زمين تو گردي و مي چرخي مي چرخي مي چر...

 

مادر بزرگ مي گفت :" سيب كه رسيده شود از درخت مي افتد

 چه ميدانم نيوتن كيست بچه "

*

مدتي ست تصويرت از قاب عكس فرار كرده

وفكرت از ذهن

وقناري ات از روي درخت

*

پرستوها را به لانه بفرست

اينجا مهاجرت ممنوع است

 

 

|+| نوشته شده توسط مریم فیروزی در پنجشنبه 15 شهریور1386 و ساعت 12:45 | 
Powered By Blogfa - Designing & Supporting Tools By WebGozar